Categorie: Niet gecategoriseerd

De dag bracht ons wat we nodig hadden, van de juiste geur tot een kleur die ik nooit bij haar bedacht. De fases van rouw, ze kennen vreemde volgordes, merkten we op. Het schuldgevoel blijkt een kiezelsteentje dat het liefst door iedereen weg wordt getrapt, het hoort niet in een verhaal waar de liefde maat… Lees verder So/wie/so

Jij bent het contragewicht. Het gebeurt wanneer je knippert met je ogen. Dan is de kans op verlies het grootst. Een wimper, een traan, een leven dat even niet oplette – daar ga je. Je kan niet opvangen wat niet losgelaten wordt, lief contragewicht, de vissen knabbelen aan alles wat drijft. En jij: regisseur in… Lees verder Personae

Ik kijk omhoog. En zie het komen. Duiken heeft geen zin, het komt en blijft komen en neemt wat leven met zich mee. Intussen, in het café, ontmoeten twee vrouwen elkaar, ze vullen het eerste half uur met bevestigen dat ze er zijn, met bespreken welke films ze niet gaan zien en hoe het komt… Lees verder Onderaan de roltrap

Waar het gaat om verlaten, zal er altijd eentje de eerste moeten zijn, nietwaar. Het denken eraan is zowel inductie als deductie, hoor ik je zeggen, en ik stribbel tegen maar weet ook wel dat het waar is. Dus lopen we tegen de horizon van wat we kunnen aan en sturen we elkaar afgezaagde zonsondergangen… Lees verder Kantel

De dag begon nog geel, met de bewering dat de zon uiteindelijk óók een handdoek is. Zo kon het dat we zonder ballast naar de kade wandelden, met de tred van de doorgezomerde buurtgast die dagelijks een duik neemt. De dag liep over in een tropisch camping-gevoel, en aan het eind van de middag veegden… Lees verder De nacht is een wolf

Hoewel het even leek alsof ik je voor eeuwig achter tralies probeerde te krijgen, iets waar we het alleen nog in scenario-vorm over mogen hebben, is de werkelijkheid deze: ik mis je. Ik had bedacht dat ik allerlei metaforen zou gaan bedenken, mooie beelden van eenzame slakjes met een slijmspoor of een spin met een… Lees verder Missen

Je kijkt naar vogels vanuit een boswachters-hut. Je kijkt naar de mensen die naar de vogels kijken, ze kijken nu ook naar jou, met een ingehouden pas wachten ze op je toestemming terwijl ze uitstralen dat ze zelf wel bepalen wat ze doen hier, op de plaat, op de wadden, in het noorden, waar ze… Lees verder Een koord

Omdat ik uit wil blinken, slaap ik elke zondag en maandag in een bedstee. De oude herder springt erbij, tussen ons in past nog net een beetje zuurstof. Nergens daal ik zo diep af in dromen als onder dat donkerbruine eikenhout. In de nacht kan ik vervolgens alles. Maar daar wil ik het niet over… Lees verder Bedstee

Ze loopt met ingehouden enthousiasme, zoals altijd. Vandaag heeft ze haar man naar het ziekenhuis gebracht, wat ze ziet is dat het maar goed is dat hij nu gevallen is en niet vorige week, want toen was het toch wat minder goed uitgekomen. Wat haar beweegt is realisme, liefde, en de onophoudelijke zekerheid dat alles… Lees verder Stofzuiger

Het is vierkant om me heen. Jij kijkt naar binnen, dat voel ik wel, maar verder is het plexiglas waar je moeite voor moet doen. Binnen is het warm en comfortabel, al stoot ik me iets te vaak aan de hoeken die steeds wat eerder komen dan verwacht. En ook: het rolt niet lekker. Mijn… Lees verder Glas