Wacht, ik wandel even naar de wifi. Het gemak waarmee je me die woorden schrijft, en het gemak waarmee ik ze opvang als nieuwe dichtregels in een leven dat soms te prozaïsch is geworden. Dat te vieren, die momenten. Ook bij jou is er kennelijk niets. Maar ondertussen, in het dorp. Er is hier nog… Lees verder Er is hier niets #2